من !

من !

و خدا “من” را آفرید تا هر شاسکولی به آن بخندد.

پ.ن:شاید به جای “کوتاه نوشت”،باید نوشت “تلخ نوشت”پ.ن2:”من” شاید خیلی بیشتر از این باشه که من بخوام خودم رو با اون صدا بزنم.”من” شاید اون مردی باشه که برا عزت و شرف میره پی یه لقمه نون.”من” می تونه مهندسی باشه که هنوز یاد نگرفته دروغ بگه و آدم بفروشه.”من” بلد نیس برا آدما فیلم بیاد و هی چاپلوسی کنه.”من” نمی تونه خیلی چیزا رو پله کنه.چیزایی مثل آدم هایی مثل خودش.”من” هیچی نداره جز وجود خودش.”من” بلد  نیست التماس کنه.اون حرمت همه ی وجود ها رو حفظ ِ.و به گمانم برا همین چیزاس که فقط شاسکول ها بهش می خندن.