روز ۲۵

خیلی آروم‌ترم . شاید روزی فهمیدم که انتهای تمام دویدن ها دمی نشستن و بوییدن و خواسته شدن باشه . اینکه خدا و جهان آدمی رو لایق بدونه . همه چیز رو‌ساده‌تر میبینم و میدونم هر‌ روز معجزه ی خداست .