اتاقک رویا پنجره‌هایی دارد رو به امید. دشتی چون قالیِ دست‌بافتِ مادر. میانش هزاران زندگی، طرحِ صدها بهشت را گره زده است. درونم قاصدک‌های بی‌خبری. مهربانی را بهانه کرده و بی‌سلام از کنار باغچه‌ی ریحانم میگذرد.