چقدر چشم های تو حیف است .و چه خوب که برای من ذوق می‌کنند.چشم‌هایت بوی خرمالو می‌دهد.بوی خاک نم خورده.بوی اولین باران.چشم هایت ثروت من اند.مال خودم اصلا خدا تو را برای خودم آفریده آغوشم را قد گرفته و تو را همانی که باید، درست اندازه ی آغوشم، با پاها و ساق نازک ، با لب‌های گرم و تنی چون شکوفه آفریده ست. شکوفه ی گیلاس. گیلاس ژاپنی. راستی میدانستی چشم‌هایت هم بادامی اند؟