شاید،فقط شاید امسال بهتر شود. امید است دیگر.بایست امید داشته باشم. ‌پروانه‌ی آبی پیام گذاشته بود. از جنگ و بمباران پرسیده بود و نگرانم بود. زبان عاشقانه‌ی این روزهایش به اجبار با این ادبیات بایست باشد. صبح فروردین است. صدای بلندگوی مسجد، نماز عید فطر و در پس زمینه‌ی آن زوزه‌ی دور و نزدیک جنگنده‌ی دشمن. و ما زنده به امیدیم، به رویاها، به آبی دور.