بانو خواست بابونه‌ی محلی چیده باشه برای دمپخت ظهرش. گفتم حیفه توی این نخستین آفتاب پس از بارانِ شیراز، خلوتِ حوالی خونه رو نشونش ندم. عاشق گل‌های بنفش این عکس هستم. اینکه خودتی و وزوز زنبورهای عسل و صدای پرنده‌هایی که اسمشون رو نمی‌دونم. دلنشین بود. تنهایی‌های من اینجاها سر میشه.