میان آنهمه تن که انتهای مویرگ‌های مغزم خویشتنِ گم‌شده‌اشان را پیدا نکرده‌اند! من تمام خودم را بیشتر دوست میدارم. دست‌هایم را، چشم‌های همیشه آرامم را، دل خوش‌بینِ مهربانم را و تنهاییِ دل‌پذیرم را.